Eind jaren negentig

Eind jaren negentig gingen de havenarbeiders in Finland in staking. Een van hun grieven was dat hun collega’s in Estland, nog geen honderd kilometer verderop aan de andere kant van de Oostzee, maar een kantoorruimte huren rotterdam kwart van hun loon verdienden, waardoor het havenwerk in Finland gevaar liep. Maar toen softwareprogrammeurs vanuit een informaticabedrijf uit Estland in Finland gingen werven merkte het management tot zijn verbazing dat de Finse Ionen nauwelijks hoger lagen dan de Estlandse. De oorzaak was dat, anders dan in het geval van de havenarbeiders, kennisproducten met behulp van de informatietechnologie door een druk op de knop kunnen worden verplaatst. Programmeurs in Estland kunnen daardoor overal hun diensten aanbieden, zonder hun land te verlaten. In feite waren zij in het voordeel, want het hoogste belastingtarief in Estland kantoorruimte huren zwolle bedraagt maar 26%. Met als gevolg dat een groeiend aantal Finse programmeurs inmiddels werkt vanuit Tallinn. De overgrote groep bestaat echter uit mensen wier inkomens nog steeds
worden bepaald door de beloningsverhoudingen op de plaatselijke arbeidsmarkt. Zij betalen de prijs voor de verplichting die de samenleving heeft tegenover de verliezers in haar midden, en daarmee voor de instandhouding van de maatsehappij. Maar hun onzekerheid neemt toe, door een driedeling die steeds seherper wordt: • De core workforce krimpt. Employability, outsourcing en outputgerichte beoordeling zijn de trefwoorden van het hedendaagse personeelsmanagement. Wat zijn de eonsequenties als iemand zijn targets van het afgelopen kantoorruimte huren amsterdam jaar niet heeft gehaald? En wat is de employabilitywaard van een werknemer die de 45 is gepasseerd? • Het leger flexwerkers groeit. Hier manifesteert zieh een kloof tussen de generaties. Een aanzienlijk deel van de jongeren is aangewezen op flexwerk in de vorm van uitzendwerk, tijdelijke arbeidseontraeten en het werken op projeetbasis. Arbeid die vroeger was gestold in een vaste baan is vloeibaar geworden. • De ‘uitvergroting’ aan de top leidt aan de onderkant tot de marginalisering van groeiende groepen mensen met in verhouding geringe produetieve eapaeiteiten. Voor hen wordt de lat steeds hoger – en vaak te hoog gelegd. Werk is wat de samenleving bijeen kantoorruimte huren arnhem houdt, de basis van solidariteit tussen mensen. Maar naarmate economisehe proeessen op wereldsehaal worden georganiseerd voltrekt ook de ongelijkheid zieh op wereldsehaal. Een mondiale solidariteit bestaat niet, want solidair zijn met iedereen is hetzelfde als solidair zijn met niemand. De uiteindelijke vraag is wat de winnaars en verliezers van de globalisering nog met elkaar gemeen hebben.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *