Nederlanders in Colombia

Hallo graag zou ik in contact komen met Nederlanders die in Colombia (gaan) wonen. We hebben een huis gebouwd in Pilon (provincie Cauca) en zijn van plan om ons daar binnen 2 a 3 jaar definitief te gaan vestigen. Laat wat horen.

Groetjes van Ruud.

Lid sinds: 10/03/2008 12:21:25 Berichten: 1 Offline

Hallo Ruud,
Hier even een reactie op je verzoek. Wij zijn bezig om te onderzoeken of het mogelijk is om in Colombia te gaan wonen. Jij hebt er al huis gebouwd?? Hoe ben je er zo toe gekomen om er een huis te gaan bouwen ? Ik ben benieuwd naar je reactie
Groetjes Marco

Hallo beste mensen,
Mijn naam is Erik en ben momenteel woonachtig in Brazilie. Maar binnen 1 tot 2 jaar wil ik naar Colombia verhuizen. Hoe is het daar? Ik heb natuurlijk wel al het een en ander gelezen, maar het blijft moeilijk in te schatten. De regering laat weten dat het er gevaarlijk is, maar andere mensen zeggen dat het wel meevalt?
Wie kan mij ites meer vertellen over dit schitterende land?
Vriendelijke groeten,
Erik

Hallo Erik
wij wonen zelf in Brasil en daar is het ook uitkijken dagelijks overvallen etc
dus uiteindelijk maakt het niets uit,in alle Zuid Amerikaanse landen is het uitkijken!
ook nog 6 jr in Chile gewoond het zelfde liedje
ach in Nederland moet je ook uit kijken tegewoordig
wens je veel sucses
met vriendelijke groeten
Johan en Silvia

Lid sinds: 23/10/2007 12:06:13 Berichten: 1 Offline

Goedemiddag Erik,

Ik ben net een maandje terug uit Colombia en het was voor mij dit jaar opvallend rustig. Dat wil zeggen dat ik in 4 weken verblijf in het buitengebied geen moord en diefstal van dichtbij heb meegemaakt maar wel veel gefeest, lekker gegeten en goed kunnen ontspannen. Meer geluk dan wijsheid achteraf.

Mijn vrouw en zoontje zijn 3 weken langer gebleven en hebben toch weer het nodige meegemaakt. Toen ik vertrokken was kwamen pas de echte verhalen los wat er in de dorpjes de laatste tijd aan de hand is. Veel jeugd is in korte tijd verslaafd geraakt (verdovende middelen en pokeren) en gaat daardoor op het roverspad. Jammer want veel van die kinderen ken ik goed en kwamen geregeld bij ons op visite en nu vertrouwen zelfs hun eigen ouders hun niet meer. Je merkt dat in zo'n dorpje achteraf de situatie in een jaar compleet kan veranderen met name door het gebrek aan eten, werk, toekomst en controle door ouders. Groepjes jongeren zie je in een keer veranderen van onschuldige kinderen naar criminelen en probeer dat maar weer eens terug te draaien. Oja ook nog 6 moorden (inclusief een neef) in de kleine omringende dorpjes in die 3 weken toen ik net weg was (alles in een straal van 40 km). Dan is er ook nog een veelvoud aan mislukte aanslagen, mishandelingen en verkrachtingen. En dan te bedenken dat je negen van de tien keer niet alles hoort want veel zaken worden verzwegen vooral voor de familie die even gezellig op vakantie komt. En dan klagen wij in Nederland over het weer, de huizenprijzen, de beursnoteringen en zo maar daar zijn de problemen van heel andere aard. Werkelijk ik heb heel veel respect voor sommige mensen daar als je ziet wat ze mee hebben gemaakt en dan toch nog beschikken over zoveel veerkracht om er weer iets van te maken.

Had de majoor van het leger toch gelijk die mij even flink tot de orde riep toen ik een dagje alleen ging motorrijden naar de grote stad (Popayan). Voor mij was het een heel gezellig dagje uit maar toen ik thuiskwam bleek dat het thuisfront daar totaal anders over dacht. Mijn vrouw en zoontje hadden hun reis die dag in de bergen afgebroken want haar tante belde op omdat die had mij zien wegrijden op de motor en na 2 uur niet terug zien komen. Binnen 1 uur waren er 6 mensen met auto's en motoren mij aan het zoeken. Het leger werd na 2 uur ook ingeschakeld en zagen uit naar een nederlander op een rode Hondamotor. Lullig als je dan voldaan na een leuk dagje uit weer het dorpje komt binnenrijden (grote paniek dus). Die majoor vertelt wat er zo allemaal net onder het oppervlak gebeurd wat je als buitenlander totaal niet in de gaten hebt (gaan je haren toch behoorlijk van overeind staan kan ik je vertellen). Heel veel verhalen heb ik in het verleden wel gehoord maar je denkt vaak ach het zal mij wel niet gebeuren. Het komt dat ik mijzelf veilig waan omdat ik in het dorp een bepaalde bescherming geniet van haar familie, haar grote neef Jose Miro (groot, niet bang, gewapend en meestal bij mij in de buurt), een paar trouwe vrienden en de permanente aanwezigheid van militairen vlak bij huis. Dus volgend jaar niet meer avontuurlijk alleen motorrijden en iedereen informeren waar we naar toe gaan. Het feit dat ik een helm met donker visier had, in geen enkel dorpje gestopt ben, mijn peperspray en ploertendoder op zak had zijn in hun ogen allemaal schijnveiligheden. Ik zal zeker niet de eerste zijn die in dit gebied met een snipergeweer van zijn motor afgeschoten wordt zei de majoor.

Toch trekt dit land mij zo dat ik daar in de toekomst wil gaan wonen en alle eventuele problemen voor lief neem. Je vraagt je dan af waarom. Nee ik ben niet levensmoe maar eerder een levensgenieter. Hier in Nederland voelt het leven meer aan als een sleur terwijl het daar meer is van pluk de dag. Hier zijn we druk bezig met ons pensioen en daar kijken ze vaak niet verder vooruit dan een paar dagen. Het is de combinatie van overwegend heel hartelijke mensen, hechte familiebanden, gemoedelijk leven, altijd in voor een feestje, met niets proberen iets te maken, met weinig tevreden zijn, niet te ver in de toekomst kijken, geen vaste agenda, veel ruimte en een schitterende natuur.

Het beeld dat ik schetste is misschien een beetje somber maar wel dagelijkse praktijk in bepaalde gebieden van Colombia. Bijvoorbeeld een bergdorpje op nog geen 7 km afstand hemelsbreed van ons huis durft niemand uit het dorp te komen i.v.m. de aanwezigheid van guerilla en para-militairen. Het luistert dus af en toe vrij nauw in Colombia. Maar ja dit is in het zuiden en ik moet zeggen dat het in de grote steden (op de achterstandswijken na) de situatie stukken beter is of zelfs veilig te noemen is. Hoe dan ook ik vind het een geweldig land waar alles nog puur is maar garanties omtrent veiligheid kan niemand je geven. Risico's kun je wel beperken door b.v. alleen te reizen in het buitengebied bij daglicht en volg de adviezen op van de lokale bevolking. En probeer hoe verleidelijk dan ook niet op eigen houtje af te wijken van de doorgaande route om die mooie waterval van dichtbij te zien.

Veel succes met je beslissing en misschien tot ziens in Colombia.

Met vriendelijke groet van Ruud.

Lid sinds: 07/05/2008 13:42:33 Berichten: 3 Offline

Beste Johan en Silvia,
Dankjewel voor jullie reactie. Het is inderdaad in Brazilië en Nederland ook gevaarlijk. Het blijft uitkijken. De beste wensen aan jullie!
Met vriendelijke groeten,
Erik

Lid sinds: 07/05/2008 13:42:33 Berichten: 3 Offline

Hallo beste Ruud,
Hoe is het ermee? Dankjewel voor je reactie, ik stel dat erg op prijs. Nee, om van criminelen weer vreedzame burgers te maken, dat zal niet gemakkelijk zijn.
De gemiddelde Nederlander klaagt steen en been om niets (in Nederland). Dat is ook een reden waarom ik ben vertrokken. Hier in Brazilië zijn de mensen ook wel veerkrachtig, maar meestal hoor je de uitspraak: “Wat doe eraan?”
Ik denk dat Colombia een goed voorbeeld is van hoe het ook anders kan. De huidige President doet er veel (niet alles) aan om het land veiliger te maken. Ik denk dat ik de stap neem en daar ga wonen. Bogotá lijkt me wel een mooie en redelijk veilige stad. Het is overal gevaarlijk, in Nederland wordt je al vermoordt als je een fiets van de gracht wil redden of “gewoon” omdat zo’n *** zich verveelt. Als je hier in Zuid Amerika je met niemand bemoeit, kom je al een heel eind, denk ik dan. In Brazilië zijn de mensen ook gelukkiger dan in Nederland, ze hebben minder, meer zorgen, maar ze genieten meer van het leven. Mocht je contact willen houden, hier is mijn e-mail adres: erik365@yahoo.com
Dankjewel voor je goede adviezen!
Met vriendelijke groeten,
Erik

Beste Erik,

Wij gaan in januari in Medellin wonen. Ik ben al een antal keren dar geweest en ik heb gezien dat het de laatste jaren veel veiliger is geworden daar. Vroeger waren er patrouilles langs de wegen van het vliegveld naar de stad, nu niet meer. Vanuit Medellin worden dagtochtjes gemaakt naar de directe omgeving. Erzijn daar ook motorclubs die een trip maken. Dat was vroeger echt niet verstandig. Maar ga je wat verder, dan kan de situatie dramatisch veranderen. Wat noordelijk van Medellin (ca 150 km) is het behoorlijk gevaarlijk, daar zit de FARC. Maar zeker Uribe heeft wel voor een groot aantal Colombianen meer veiligheid en dus meer vrijheid gebracht. Wij hebben onze familie in Medellin, dus dat is voor ons de logische keuze. Bogota is overigens nogal koud.

Hallo allemaal,
Mijn naam is Cin.Ik kom uit België en ik woon vanaf 1 december 2008, ongeveer 2 weken dus in Sao Paulo in Jardins met mijn partner op een app'tje. Ik ben dus "expatvrouw" voor minstens één jaar.Ik zou graag hier een cursus volgen:massage, pedicure, kapster voor mannen maar het lukt me niet om die te vinden.Ik zou het ook tof vinden mochten er Nederlanders of Belgen in de buurt wonen om af en toe overdag eens iets mee te doen want ik durf hier bijna niet alleen buiten komen. Ik ga enkel naar buiten om boodschappen te doen en ik vind alles wat ik zie wel leuk en ik merk weinig van gevaar.Maar alleen is maar alleen hé. Voor de rest zit ik binnen te lezen of achter de computer en soms aan het zwembad hier. Maar de zon lijkt er hier nooit door te komen dus aan het zwembad zitten gebeurd dus ook al niet zoveel. Ik leef nu van weekend naar weekend omdat we dan overal naartoe trekken. Tot hier toe amuseer ik me nog wel, maar ik denk dat dit één van de dagen wel eens gaat keren...

Lid sinds: 07/05/2008 13:42:33 Berichten: 3 Offline

Hallo Cin!
Mijn naam is Erik en ik woonde in het Zuiden van Nederland, in Meerssen, dichtbij Maastricht. Ik weet wat je bedoelt, ik zou ook graag weer eens Nederlands/Belgisch spreken en iets ondernemen. Mijn Braziliaanse vrouw kan me misschien wel helpen een opleiding/cursus te vinden voor je partner. Nu woon ik in Sao Paulo, in Sao Bernardo do Campo. Maar ik ben veel onderweg naar de stad, want ik geef Engels les in verschillende bedrijven en bij mensen thuis.

Mocht je interesse hebben, hier is mijn e-mail adres:
erik365@yahoo.com

Groetjes!
Erik

Hoi Ruud,

Ik verblijf sinds 12 juli in Colombia, in Bogotá.
Heb inmiddels gebieden rond deze stad bezocht:
Sogamoso, Quimbaya en Melgar.

Over het algemeen lijkt het allemaal redelijk veilig
al val je als westerling erg op.
Het is inderdaad eenm prachtig land.

groeten Michel

Goedemorgen Michel,

Ja vooral de streek rondom Quimbaya vind ik erg mooi. Ook Salento (met de fraaie palmen), Jardin Botanico (met prachtige vlindertuin) en vooral aan te bevelen Parque Del Cafe bezocht? Ik ben zelf dit jaar in april/mei geweest en weer een fijne tijd gehad en ja je valt af en toe wel op als buitenlander vooral in de kleine dorpjes. Weer 2 keer een salsaclub in Cali bezocht en ik was niet de enige buitenlander maar ook de enige blanke. Wat erg prettig is dat het rookverbod goed wordt nageleefd in de horeca zodat je teminste kunt zien met wie je danst dit in tegenstelling tot een paar jaren geleden. Hoeveel tijd heb je nog te gaan in Colombia? Ik kan je nog eventueel wat tips geven wat interessant is om te bezoeken. Nog een hele leuke tijd gewenst in Colombia en tot horens maar weer.

Met vriendelijke groet van Ruud.

hallo Ruud woon je nu permanent in colombia

Goedemiddag,

Ons huis in Pilon (provincie Cauca) is inmiddels helemaal ingericht en klaar voor permanente bewoning. Dat wil niet zeggen dat we er dan zijn want in een klein afgelegen dorpje het zuiden van Colombia kun je en wil je niet op dit moment permanent wonen als europeaan. Naast deze woning zijn wij op zoek naar een tweede woning in de grote stad (hoogstwaarschijnlijk Popayan). Deze woning wordt ons hoofdverblijf. Dus als er gedonder is in Pilon kunnen we per direct vertrekken naar een andere plek. Voorlopig blijft het dus helaas bij een of twee keer per jaar op vakantie naar Colombia. Ook kan onze zoon nog een tijd studeren in Nederland zodat hij in de toekomst zelf kan kiezen waar hij wil wonen en werken.

Met vriendelijke groet van Ruud.

Binnen nu en 2 jaar wil ik eigenlijk ook die kant op maar meer de kant van armeniewat me nog tegenstaat is dat ik een kleintje heb die daar dan moet gaan studeren en opgevoed moet worden, ivm met delicten en overvallen,
ik zelf red me wel.

mvgr
Hans